Trochę o historii samej nazwy


do 1939 - Gerlach, Gerlachovka (słow.). W okresie międzywojennym w Polsce szczyt nazywano też Szczytem Polskim


1939–1945 - Slovenský štít (słow.), Slowakische Spitze (niem.), Szlovák csúcs (węg.). Po polsku: Słowacki Szczyt


1945–1949 - Gerlach, Gerlachovka (słow.)

1949–1959 - Stalinov štít (słow.), Stalinův štít (cz.). Po polsku: Szczyt Stalina – zmiana nazwy nastąpiła w roku 1949


od 1959 - Gerlachovský štít (słow., cz.), Gerlsdorfer Spitze lub Gerlachspitze (niem.), Gerlach lub Gierlach (pol.), Gerlachfalvi csúcs (węg.)


do 1896 - Gerlach (po słowacku i polsku), Gierlach (pol.), Gerlachspitze (po niemiecku), Gerlachfalvi csúcs (węg., oficjalnie) Forma Gerlach pierwszy raz pojawiła się w roku 1717 u J. Buchholtza


1896–1919 - Franz-Joseph-Spitze (niem.), Ferenc József csúcs (węg.), Štít Františka Jozefa (słow.), Štít Františka Josefa (po czesku). Po polsku: Szczyt Franciszka Józefa – zmiana nazwy w 1896 r. z okazji 1000-lecia Państwa Węgierskiego


1919–1923 - Gerlach, Gerlachovka (słow.)

od 1923 - Štít Legionárov (słow.), Štít legionářů (cz.), Legionáriusok csúcsa (węg.). Po polsku: Szczyt Legionistów – zmiana nazwy dla upamiętnienia pomocy czeskich i słowackich legionistów przy powstaniu państwa czechosłowackiego; nazwa nie przyjęła się, ok. 1932 góra na pewno była znów nazywana Gerlachem


Nie są dokładnie odnotowane pierwsze wejścia turystyczne na Gerlach. Prawdopodobnie pierwszymi na szczycie byli w 1855 Zygmunt Bośniacki i Wojciech Grzegorzek. Z kolei jako pierwsi ludzie już w 1834 r. na szczycie stanęli – podczas polowania na kozice – Johann Still z czterema towarzyszami. Pewne jest też, że weszli na niego austriaccy inżynierowie prowadzący prace kartograficzne w 1868 r. Z kolei pierwsze zime szczyt zdobyli pierwsi Janusz Chmielowski, Károly Jordán i Klemens Bachleda w dniu 15 stycznia 1905 r.


Przed pomiarami przeprowadzonymi w latach 1837-1838 przez leśniczego Ludwika Greinera za wyższe od Gerlacha uznawano Łomnicę, Krywań i Lodowy Szczyt. Gerlach oficjalnie został uznany za najwyższy szczyt tatrzański dopiero w 1868 roku, choć już 30 lat wcześniej Greiner dokonał dokładnych pomiarów metodą triangulacji, myląc się zaledwie o 3 m.


W 1997 na szczycie ustawiono metalowy krzyż.


Pasmo: Tatry Wysokie, Karpaty

Wysokość: 2655 m n.p.m.

Wybitność: 2355 m

Data zdobycia: 1834 roku

Pierwsze wejście: Johann Still

Państwo: Słowacja Słowacja, Europa